Ketmia szczawiowa (kwiat)

pol. Ketmia szczawiowa, malwa sudańska, hibiskus
łac. Hibiscus sabdariffa
ang. hibiscus, roselle

Postać: suszony kwiat ketmii szczawiowej

Rodzina: ślazowate, malwowate (Malvaceae Juss.)

Występowanie: głównie Afryka oraz Azja, występuje również w klimacie tropikalnym oraz subtropikalnym na innych kontynentach

Barwniki zawarte w ketmii: chinony, flawonoidy (w tym m.in. hibiscytryna), antocyjany (w tym m.in. hibiscyna)

FARBOWANIE KETMIĄ

Jako barwnik pH-wrażliwy powoduje zmiany koloru w zależności od pH otoczenia. W środowisku kwaśnym idzie w kierunku różu, w środowisku zasadowym idzie w kierunku fioletu, niebieskiego, szaro-zielonego. Na włóknach celulozowych takich jak np. len, bawełna, bez użycia bejcy często spiera się do sino-szarego, stąd polecamy użycie bejc lub farbowanie na włóknach pochodzenia zwierzęcego.

Barwy, które można uzyskać z ketmii: burgundy, czerwienie, róże, a także różowawe brązy i fiolety, szarości na zaprawie z siarczanem żelaza

Wydajność: Porcja 100g barwnika wystarcza na pofarbowanie ok. 100g włókien na intensywny kolor. Jeśli użyjesz tej ilości do pofarbowania większej ilości materiałów, osiągniesz kolor mniej nasycony i jasny.

Kąpiel barwiąca: możesz doprowadzić do wrzenia.

Zaprawy: siarczan żelaza, ałun, soja.

Włókna, z jakimi się wiąże: naturalne włókna głównie pochodzenia zwierzęcego: wełna, jedwab, moher, alpaka, angora; len i bawełna tylko z bejcami

Więcej na temat ketmii szczawiowej:

– książka “Dzikie Barwy – o naturalnym farbowaniu tkanin roślinami”

Ciekawostki: Ketmia, oprócz zastosowania w barwiarstwie, znana jest głównie z właściwości leczniczych. Jako surowiec zielarski jest stosowana przy nadciśnieniu. Działa także żółciopędnie oraz przeciwbakteryjnie. Używa się jej do sporządzania napoju zwanego popularnie hibiskusem. Wytwarza się z niej wino (zarówno alkoholowe oraz bezalkoholowe). Odmian hibiskusa jest bardzo dużo. Obok Hibiscus sabdariffa występuje także ozdobny hibiskus ogrodowy (Hibiscus syracius) w wielu odmianach (jest ich około trzydzieści). Za jedną z piękniejszych odmian ketmii uważana jest ketmia chińska (róża chińska). Z odmiany ketmii szczawiowej o nazwie altissima pozyskuje się włókna do produkcji juty. Napary z ketmii szczawiowej znane są pod nazwą karkade lub czerwone złoto – napój faraonów. Do dziś w północnej Afryce (Egipt, Sudan) jest to napój powitalny lub napój służący do wznoszenia toastów za szczęście pary młodej. Ketmia wykorzystywana jest także w przemyśle kosmetycznym.